Wałkujemy Amerykę z Markiem Wałkuskim! - USA w książkach część 1

Już od dłuższego czasu poszukiwałam książek starszych jak i nowszych na temat USA. Kilka pozycji, które znalazłam, zamówiłam na Allegro, ponieważ nie były one dostępne do kupienia na Kindle'a, a zatem już czekają na mnie w domu w Polsce. Są to książki polskich autorów. Zależało mi, aby Ameryka była opisana tak, jak widział je Polak. Pomyślałam sobie, że mogłabym zestawić wszystkie książki po przeczytaniu w jednym poście, porównać doświadczenia autorów i ich opinie, sposób patrzenia na USA, ale po przeczytaniu dwóch książek stwierdziłam, że każdej z osobna należy się jeden post.

Jedną z książek za którą się niedawno zabrałam jest "Wałkowanie Ameryki" dziennikarza radiowej Trójki Marka Wałkuskiego. 

Spodobał mi się sposób w jaki pan Marek opisuje Amerykę już po kilku pierwszych stronach jego książki, dlatego, że od razu możemy zauważyć, iż nie jest to Polak z klapkami na oczach, nafaszerowany uprzedzeniami i stereotypami z karykaturalną wizją Ameryki. Nie krytykuje, nie ocenia, nie oczernia, nie naśmiewa się bezmyślnie z tego jacy są mieszkańcy lądu zza wielkiej wody. Zamiast tego obserwuje, analizuje i opowiada jak jest, tłumaczy skąd się wzięło dane zjawisko powołując się na sytuacje z życia codziennego i historii Stanów Zjednoczonych. Książka jest wypełniona po brzegi statystykami, które przy nieudolnym przedstawieniu mogłyby stać się uciążliwe dla oka jak i pamięci czytelnika, ale nie w przypadku tej książki, gdzie opisy liczbowe wplecione między zdania sprawiają, że obraz USA układa się jak najłatwiejsze puzzle. Dzięki panu Markowi mamy okazję zobaczyć i zrozumieć jaka Ameryke poznal i zobaczyl przez 10 lat swojego pobytu w kraju amerykanskiego snu.

W książce możecie łatwo znaleźć odpowiedzi na tak nurtujące pytania jak:

1. Czy Amerykanie są mniej inteligentni od Europejczyków?

Tutaj gwarantuję wam, że niejeden nasz rodak uprzedzony do Amerykanów, który twierdzi, że inteligencję można ocenić po tym czy dany Jankes wie (lub nie) gdzie leży Polska (a niewiedza na temat Polski i Polaków jest grzechem wręcz śmiertelnym ;) ) będzie zbierał szczękę z podłogi.

2. Czy biali Amerykanie to rasiści i czy Afroamerykanie są przez nich gorzej traktowani tylko i wyłącznie ze względu na kolor skóry?

Okazuje się, że to nie kolor skóry jest dla białego Amerykanina problemem.

3. Jaki jest stosunek Amerykanów do religii?

Już na początku rodziału 6. "Raj dla Bogów" autor oznajmia nam, że "ateista nie ma szans zostać prezydentem Stanów Zjednoczonych", po czym przytacza wyniki sondażu, z którego jasno wynika, że Amerykanie preferują bogobojnych kandydatów na glowe panstwa.

"W Amerykańskim życiu publicznym religia jest wszechobecna. Prezydent każde swoje wystąpienie kończy słowami: "Boże, pobłogosław Stany Zjednoczone Ameryki""

Jako ciekawostkę ze swojej strony mogę dodać, że żołnierze armii amerykańskiej składający przysięgę, kończą ją słowami "So help me God" (tak mi dopomoz Bog), czasem nawet wtedy, gdy na zwisajacych z szyji nieśmiertelnikach wybity jest napis "Atheist."

Free Stuff and Total Randomness

To co robimy? Chcecie więcej słuchać o ciemnych stronach życia w USA czy może macie ochotę na powrót do pozytywów? :) Jeśli ktoś ma ochotę na więcej flaków, to mam smutną wiadomość - na razie innych nie widzę... albo może... hmm... nie dostrzegam gdyż się na nich nie skupiam. Strzelanina w szkołach? Broń traktuję jako pozytywny aspekt życia tutaj i chyba równie dobrze można komuś dać siekierę czy brzytwę i jak mu coś odpier...tego, to zrobi ludziom krzywdę. Polacy nie są przyzwyczajeni do broni palnej, chyba nawet nikt nie interesował się jej legalizacją. Wiecie dlaczego? Napiszcie w komentarzu. 

Acha, niektórzy czepiają się tego, że te amerykańskie uśmiechy są sztuczne, przyklejone na siłę oraz, że nic się za nimi nie kryje. A moje pytanie brzmi "Co ma się za tym uśmiechem kryć?"... miłość do nieznanego przechodnia na ulicy czy klienta w sklepie? Jeśli mam być szczera, to mam w nosie co ludzie o mnie myślą, jeśli potrafią się do mnie bezinteresowanie usmiechnąć. Ja też się uśmiecham do ludzi i za tym się nic nie kryje. Po prostu, nie mam interesu w tym by komuś spartolić dzień krzywą mordą, więc się uśmiecham. To działa w obie strony. Kobieta w urzędzie nie musi mnie częstować swoim złym humorem, może go zostawić w domu, w pociągu, w samochodzie, na zapleczu czy w kiblu. Nawet powinna. Uśmiech ot tak działa cuda. Nawet jeśli mnie później obgadają. Mam to w czterech literach. Ważne, że nie popsuli mojego dnia, nie spartaczyli dobrego humoru, bo i tak przecież nie obchodzi mnie co myślą. Jest nawet takie powiedzenie, którego staram sie trzymać "What people think of me is none of my business." Uśmiech to taki przyjemny skurcz mięśni. A zatem SMILE! :)

A do usmiechu jest powodów kilka. Macie ochotę na coś darmowego? Widze, że odkąd zamówiłam jakieś szmatki online, ciotka Victoria's Secret pamięta, żeby od czasu do czasu przesłać mi zachętę do odwiedzenia jej sklepu. Zwykle wychodzę z darowizną, ale wiem, że ona chce żebym wróciła i rozejrzała się za ... być może czymś jeszcze. Znamy ten chwyt. A tu dowód na to, że coś za darmo można dostać:

Darmowa mgiełka:

Darmowe gatki:

i znów gatki:

i znów gatki:

I znów gatki:

Pomijam te kupony $10 off przy zakupie biustonosza, bo one i tak są tańsze na wyprzedażach.

Wiecie co jeszcze sprawia, że się uśmiecham? Organizacja i porządek w domu ;) Oczywimście nie tylko to, bo jak widzę, że mój np. kotek jest szczęśliwy po dziennej dawce szczotkowania, to też daje dużo radości. Skupmy się jednak na organizacji ;) Ostatnio zakupiłam/zrobiłam sama/wymyśliłam kilka świetnych gadżetów, które pomagają mi utrzymać mieszkanie w porządku i ładzie, dodatkowo umożliwiając mi oszczędność przestrzeni. W sumie nie tylko w mieszkaniu... Co tu dużo mówić... jestem pedantką, germaphobem (z tych co ciągle myją ręce :P), estetką, co chyba można zobaczyć na moim blogu i np. w jego kolorach. Górną grafikę (tytuł) starałam się zrobić najlepiej jak potrafiłam. Serio, to jest póki co max moich możliwości, ale może kilka rzeczy się pozmienia po kursie Photoshopa :) Can't wait!

Któryś z kolejnych postów będzie pewnie o organizacji przestrzeni. Powklejam trochę moich gadżetów i pomysłów jeśli jesteście zainteresowani. 

Do osoby, która napisała do mnie maila z prośbą o napisanie czegoś o m.in. samochodach w USA - cały czas pamiętam, że obiecałam post i jestem w trakcie zbierania materiału na ten temat, także prosze o odrobinę cierpliwości. Pojawi się :)

A teraz kolejne pytanie do Was: Co sprawia, że się uśmiechacie? :) 

Czego nie lubię w USA...

Zazwyczaj pisze na blogu o tym, co mi się tutaj podoba, co zwiedziłam, co zobaczyłam... wiecie... te wszystkie piękne widoki, mili i uśmiechnięci ludzie, wzajemna życzliwość, tolerancja (bo jeszcze nie spotkałam się z nietolerancja, więc dajcie mi tutaj trochę czasu ;)), ale dziś będzie o drugiej stronie medalu i może, w zależności o Waszego celu przyjazdu tutaj, część z Was jeszcze raz przemyśli sprawę i zastanowi się czy USA to naprawdę taki raj na Ziemi jak sobie czasem wyobrażamy.

Zdecydowałam się napisać ten post po tym jak dostałam kilkanaście maili o treści "Czy tam (w USA) jest naprawdę tak cudownie?" Ciężko mi wtedy odpisać w jednym paragrafie wszystkie negatywne strony, które tutaj widzę, ale teraz będę mogła odesłać zainteresowanego do tego posta. 

Oczywiście spora liczba osób zapewnie powie Wam, że do USA wciąż opłaca (jeśli myślimy o emigracji jako o sposobie na lepsze życie patrząc przez pryzmat dóbr materialnych) się emigrować oraz, że życie wciąż jest na wyższym poziomie niż w Polsce. Może się czasem nie przelewać, ale też nie trzeba odliczać do pierwszego, a i na jakieś zachcianki wystarcza. Bywa różnie. W USA widzę i ogromne, bogate domy i biedę, albo nawet skrajne ubóstwo. Nawet nie muszę za bardzo wychylać się poza ogrodzenie swojej gated community, żeby dostrzec kilka naprawdę ubogo wyglądających domów - takich z rozlatującym się dachem, zaniedbanym gankiem, zardzewiałym samochodem pod wiatą, która stanowi garaż, widze też ludzi bezdomnych i żebrzących przy ruchliwych ulicach lub w parkach. Może się wydawać, że to USA już nie jest krainą mlekiem i miodem płynącą jak jeszcze kilkanaście lat temu, ale wciąż są ludzie, którzy chcą tutaj przyjechać, bądź też już się tutaj osiedlili, bo emigracja nie była związana tylko z lepszymi zarobkami, ale np. z klimatem (to ja - bo lato trwa w np. NC dłużej niż w PL, a zimy nie są mroźne;)), kulturą, a innym po prostu podobają się tutejsze miasta, wsie, wybrzeża czy góry i chcą z nimi obcować na codzień i taki był cel ich przeprowadzki. Owszem, zgodzę się z tym, że USA wciąż daje szanse na poprawienie standardu życia, ale pod warunkiem, że ...

1. Nie zachorujesz na jakąś ciężką chorobę, bądź też nie przdarzy Ci się jakiś wypadek, który mógłby spowodować, że będziesz musiał przejść kilka/kilkanaście czy więcej operacji, albo co gorsza zostać na jakiś dłuższy czas w szpitalu. Amerykańska służba zdrowia potrafi zrujnować człowieka jeśli nie ma się dobrego ubezpieczenia. A nawet z ubezpieczeniem czasem koszty potrafią przyprawić o zawał serca. Przykład? Gdybym nie miała ubezpieczenia, za kanałowe leczenie zęba zapłaciłabym jakieś $1200 czy 1300. Ubezpieczenie na szczęście obcięło tę kwotę do ok. $350. Wciąż jednak dużo, prawda? Mam jednak nadzieję, że będę mogła cieszyć się dobrym zdrowiem przez całe swoje życie. Staram się o to dbać ćwicząc i dobrze się odżywiając (tak, tak, wiem, że pokazuję Wam na blogu różne pączki i serniki, ale wierzcie mi, że pozwalam sobie na nie tylko w weekendy i w bardzo małych ilościach np. 2 pączki na cały weekend lub 2 kawałki sernika). Tak więc tym, którzy mieszkają w USA życzę dużo zdrowia. W skrajnych przypadkach, kiedy wiecie, że leczenie będzie horrendalnie drogie, myślę, że dobrym pomysłem jest tymczasowy przyjazd na prywatne leczenie do Polski... problem jednak pojawia się wtedy, kiedy w USA mamy stałą pracę.

2. Studia... Pewnie większość z Was wie, że aby studiować w USA trzebaby wychodować jakieś drzewo dolarowe, bo inaczej to można się albo zadłużyć, albo hmm... zdobyć dobre stypendium, które pokrywałoby koszty nauki. Ja aplikowałam o stypendia, ale niestety jeszcze żadnego nie dostałam gdyż jestem z moją szkołą za krótko. Żeby dostać stypendium muszę mieć conajmniej 15 kredytów, a ja mam 11, więc spróbuję w nastepnym semestrze. Anyway wracając do kosztów -  za każdy kredyt w mojej szkole musiałabym zapłacić $699 żebym dobrnęła do Bachelor's Degree muszę mieć 120 kredytów, czyli zostało mi jeszcze (mam już 57 = 46 kredytów z zaakceptowanych kredytów z ewaluacji plus 11 zdobytych na uniwersytecie na którym studiuję) 63 i teraz 63 x 699 = 44,037. Na szczęście dla military students cena za kredyt wynosi $250, co znacznie ją obniża więc wychodzi 63 x 250 = 15, 750. Ale to nie wszystko jeśli chodzi o studia, bo do tego musimy dodać opłaty za książki. W ostatnim semestrze za książki zapłaciłam magiczną sumkę (żeby Wam tutaj nie skłamać, to sprawdzę...) $394 za same książki plus ponad $100 za przybory do Biology Lab 102, co daje jakieś $ 500 (przy czym nie wszystkie książki były nowe). Oczywiście możecie znaleźć o wiele tańsze i też dużo droższe studia w USA, ja podaję tylko i wyłącznie swój przykład. Studia są świetne, jednak ceny mi się absolutnie nie podbają.

3. Brak publicznego transportu. Tak, wiem w takim np. Nowym Jorku działa sobie sprawnie metro przez co spora liczba mieszkańców nie potrzebuje samochodu by dostać się do pracy. Ale te okolice w których ja mieszkam i mieszkałam (najpierw w Maryland a teraz w Północnej Karolinie) już nie mają tak dobrze rozwiniętego transportu. Owszem są jakieś tam autobusy, które sporadycznie sobie odjeżdżają, ale czasem jak człowiek gdzieś pojedzie, to nie wiadomo czy wróci ;) Kiedyś planowałam wycieczkę ze swojej małej miejscowości w Maryland do Washington D.C. i co się okazało? Samochodem ten dystans pokonałabym w 50 minut w jedną stronę, natomiast korzystając z transportu publicznego miałabym kilka przesiadek i cała podróż zajęłaby mi ponad 3h!!! Nie mówiąc już o powrocie. Czyli jak widzicie... zwyczajnie się nie opłaca. Co więcej... z komunikacji miejskiej w takich malutkich miejscowościach jak moja korzystają też różne podejrzane typy, więc taka podróż nie jest też do końca bezpieczna. Z jednej strony szkoda, że transport publiczny nie jest tak dobrze rozwinięty jak w Europie, ale z drugiej zaś strony stoi za tym pewna ideologia, którą Marek Wałkuski w swojej książce "Wałkowanie Ameryki" bardzo trafnie uzasadnia, także odsyłam do lektury ;)

4. Recykling... W poprzedniej miejscowości w której mieszkaliśmy mieliśmy specjalne kosze do segregowania odpadów. Teraz nie mamy żadnego w promieniu chyba kilku mil. Staram się więc jak mogę najepiej wykorzystać materiały wtórne samodzielnie np. kolekcjonuję kartony, które później wykorzystuję do przesyłek, kolekcjonuję puszki, które później wozimy do automatów, gdzie można je wrzucić i dostać w zamian punkty, które później możemy wykorzystać w sklepie. Torby foliowe z supermarketu wykorzystuję do pakowania tego, co mój kot zostawia w kuwecie ;) (mamy nakaz pakowania takich rzeczy w podwójne worki, więc wykorzystuję do tego worki z marketów). Ale też żeby tych worków dużo nie przybywało, to zaopatrzyłam się w kilka ekologicznych płóciennych toreb, które możemy wykorzystywać podczas ponownych zakupów. Tak, wiem, że są miejsca w USA, gdzie recykling działa bardzo sprawnie, u mnie niestety kuleje, więc muszę sobie jakoś radzić w inny sposób :(

5. O ile Amerykańskie drogi są ogólnie mówiąc w dobrej kondycji, a i przemieszczenie się 100 mil dalej zajmuje czasem nieco ponad 1 h poprzed dobrze rozwiniętą sieć autostrad, to na kierowców w tych stanach w których mieszkałam mogłabym sobie ponarzekać. Notorycznie zdarzają się przypadki, że ktoś skręca, zmienia pas ruchu bez użycia migacza. Przecież to taka bezużyteczna pierdoła, nie?

6. Niedobry chleb. Śmierdzi jakimś cukrem, karmelem czy innym słodkim g..... . O dobry chleb tutaj bardzo trudno, chyba, że ktoś mieszka w NYC i ma pod nosem polską piekarnię, to zazdroszczę! ;) Próbowałam jednak kilka rodzajów chleba z różnych marketów i za każdym razem kręciłam nosem, bo nie ma chrupiącej skórki, bo jest jakiś dziwnie słodki, bo taki owaki. Całe szczęście, że w USA mam dostęp do wielu kuchni z całego świata, więc zapominam o ich chlebie. Tak czy inaczej, polski chleb wymiata, koniec i kropka ;)

7. Klimatyzacja w marketach - klima jest tutaj wszechobecna i bywa, że czasem uciążliwa :( Szczególnie wtedy, kiedy na dworze słońce przypieka, termometry wskazują 39 stopni C w cieniu, a Wy zakładacie krótkie gatki i bluzki bez rękawów i tak wybieracie się na zakupy. Wchodzicie do marketu i co? ... i przechodzą Was ciarki z zimna. Doskonały przepis na przeziębienie :P

Uff, póki co to tyle. Chciałabym jedynie dodać, że piszę z własnego doświadczenia oraz, że nie musi to wszystko dotyczyć każdego jednego stanu. Stany Zjednoczone sa naprawdę zbyt ogromne i zbyt różnorodne, żeby sobie ot tak generalizować jakie to one są po dwutygodniowej wycieczce na np. Florydzie czy innej Kalifornii ;) Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego jak daleko jest np. Północna Karolina od Nowego Jorku, przez co często dostaję pytania takie jak "Często bywasz w NYC?" ... Tak, wpadam tam co weekend, w końcu to tylko 9h jazdy autem ;) To trochę tak jakby zapytać Polaka mieszkającego w Polsce czy często bywa w Paryżu ;), dlatego wstawię poniższy obrazek, żeby pokazać tę różnicę w wielkości w tej samej skali - USA a Polska:

 

Widać różnicę?