On the beach and in the forest... Maryland

Dziś mój mąż obudził mnie od rana pytaniem "What do you want to do today?"... bez chwili namysłu odpowiedziałam "Let's go on the beach!" Może to głupio zabrzmi, ale od ponad miesiąca mieszkam w USA, 30 minut jazdy od zatoki i 2 godziny drogi do Oceanu Atlantyckiego, a jeszcze nie widziałam ani zatoki ani oceanu (nie licząc widoku z samolotu haha). 

Około godziny 14:00 wsiedliśmy więc w samochód i ruszyliśmy przed siebie. Nie, dzisiaj akurat nie miałam ochoty na kąpiele (kobiece dni i te sprawy, a w takie dni mój organizm nie znosi zimna :P), a i mój mąż stwierdził, że nie jest wystarczająco ciepło, żeby pływać, więc nosiliśmy się z zamiarem chodzenia po plaży i robienia zdjęć, którymi właśnie się z Wami podzielę :D

Zanim poszliśmy na plażę, zwiedziliśmy trochę lasu i okoliczny park:

A tam? Znalazłam takie ciekawe roślinki z czerwonymi kulkami :)

I takie powyginane drzewa:

Nie wiem dlaczego te muszelki tam były tak usypane i po co to stało w lesie, ale jeśli ktoś wie, to byłabym wdzięczna za udzielenia takich informacji... ;)

 Przed wjazdem na plaż, trzeba było zapłacić 5$ od osoby w takich budkach jak widzicie powyżej i poniżej. Niektóre samochody na widok tych budek zawracały ;)

Na zdjęciach powyżej możecie zobaczyć np. jak bardzo zadbane są parki wokół plaży. Podoba mi się to, że utrzymuje się tam porządek, że idąc nie trzeba zwracać uwagi na to, że zaraz wdepnie się w psią niespodziankę. Trawniki są równo przycięte, place zabaw dla dzieci sprawne i odmalowane, żeby nie powiedzieć, że wyglądają jakby je przed chwilą zbudowano.W lesie jak i na plaży nie znalazłam też ani jednego śmiecia, papierka po chipsach czy peta. Ciszy mnie, że tutaj tak bardzo dba się o czystość.

Widziałam też sporo ludzi urządzających sobie barbecue nad zatoką, najczęściej w większym gronie znajomych. Takie grillowanie zdaje się być bardziej popularne bardziej właśnie w takich miejscach niż np. przed domem, ale wynika to tylko i wyłącznie z moich obserwacji, bo w miejscowości, w której ja mieszkam jest wiele domków z ogrodem i nie widziałam jeszcze, żeby ktoś urządzał sobie tam grilla, ale może jeszcze przyjdzie na to czas. 

Jeśli natomiast chodzi o samą plażę, to specjalnie mnie nie zauroczyła. Widziałam już w swoim życiu ładniejsze plaże i ta była przeciętna. Ale nie miałam jakichś specjalnie wysokich wymagań od plaży nad zatoką, bardziej jestem ciekawa co czai się nad samym oceanem :)

Green Card | Shopping | Etc.

W końcu odebrałam z poczty swoją przesyłkę. Czy coś mnie zaskoczyło podczas mojej pierwszej wizyty na poczcie? Chyba tylko to, że tutaj nie pytali mnie o żadne ID, GC czy paszport, abym mogła potwierdzić, że paczka faktycznie jest dla mnie. Wszystko, czego chcieli, to awizo... plus, wypełnienie danych - "signature, print your name, address", dostaję paczkę i do domu :D

Oczywiście po chwili przypomniało mi się czego mi brakowało w lodówce, więc pokierowałam męża prosto do supermarketu, gdzie kupiliśmy... tort....

Cookie Monster Cake ;)

Jeśli chcecie zrobić dowcip rodzince z okazji wesela, urodzin, imienin, komunii itp., możecie poczęstować ich tym oto ciemno-niebieskim torcikiem. Po zjedzeniu choćby małego kawałka z tego tortu, gwarantuję, że każdy będzie miał ciemno-niebieski język, zęby i usta i to nie będzie takie łatwe do zmycia! Ja zjadłam mały kawałeczek i niebieskie usta i język miałam nawet drugiego dnia rano. Szczoteczką do zębów mogłam doczyścić jedynie... zęby.

Nie mogłam się też oprzeć babeczkom :D

Nie jedzcie ich bez kawy. Ja po jednej mam dość cukru na cały dzień ;)

Polecam też spróbować Pumpkin Pie:

Nie martwcie się o mnie. Wszystkie te słodkie zakupy nie zostały zrobione jednego dnia ;)

A tutaj zabawna rzecz, która o dziwo nie przyciągnęła mojej uwagi, a zauważył to mój mąż, który owe słowo zna dzięki mnie :P (a którego zabroniłam mu używać między ludźmi):

Sushi o bardzo wdzięcznej nazwie ;)

O.K. Co z przesyłką? Otóż... Panie i Panowie... w końcu dotarła do mnie długo wyczekiwana Zielona Karta :)

The mailman ... didn't give me my letter! - czyli na co mogę sobie ponarzekać w USA

Żeby tradycji stało się zadość, dzisiaj sobie ponarzekam. A czy jest na co narzekać we wspaniałej Ameryce? Niejeden by się zdziwił.

Zacznę od tego, że mój listonosz pomimo faktu, iż byłam w domu, zamiast listu postanowił wsadzić mi między drzwi awizo - Sorry We Missed You! We Re-Deliver for You. Tym bardziej zdenerwowałam się owym świstkiem, bo w kopercie, którą postanowili przetrzymać na poczcie jest moja, mam nadzieję, zielona karta! No i jestem w d... do soboty, bo oczywiście poczta jest daleko, a ja mam tylko jeden samochód, który jest głównie używany przez mojego męża, którego z kolei nie ma w domu od poniedziałku do piątku... a nawet jeśli wróci w piątek, to będzie to godzina 18:00, a poczta czynna jest do 17:30. Na szczęście jest otwarta w sobotę... i dopiero w sobotę zobaczę co takiego ciekawego dostałam.

Oczywiście mogę poprosić o tzw. redelivery, ale w zaistniałej sytuacji zastanawiam się, czy ma to w ogóle sens, skoro nie dostarczono mi listu od razu, kiedy byłam w domu, a pan mailman nie raczył nawet zapukać.

Na odbiór przesyłki mam 15 dni. 

Druga sprawa - chodniki. 

Mogłabym się przejść na pocztę, nawet gdyby zajęło mi to dwie godziny, ale... nie wszędzie dojdę na piechotę, bo nie ma chodników. Oczywiście mogę zapierniczać po trawnikach... ale... nie wiem jeszcze czy w ogóle w USA można deptać trawniki i jak patrzy na to przejeżdżający nieopodal policyjny patrol ;) Jeśli nie doczekam do soboty, to możliwe, że zrobię sobie ten spacerek.

Tylko dlaczego nawet jeśli widzisz swój ulubiony supermarket z okna, to musisz wpakować tyłek w samochód i chcąc nie chcąc do niego pojechać. Nie można się dziwić dlaczego niektórzy Amerykanie wyglądają jak wyglądają...